Dziś w naszym Domu doszło do niecodziennego spotkania. Kilkoro szczęściarzy miało okazję spotkać się z ALPAKAMI.

 

Alpakoterapia to dziedzina zooterapii wspomagająca rehabilitację ruchową oraz umysłową osób niepełnosprawnych poprzez działania terapeutyczne oparte na kontakcie z alpakami. Działania te służą poprawie samopoczucia człowieka w różnych sferach: emocjonalnej, fizycznej, poznawczej i społecznej. Poprzez zabawy, przytulanie, głaskanie, dzieci rozluźniają się, otwierają, są radosne, uśmiechnięte i bardzo precyzyjnie wykonują ćwiczenia. Dzięki zajęciom ze zwierzętami dzieci są odważniejsze, oswajają się z tym co miękkie, twarde, mokre czy suche, uczą się panowania nad ciałem. Bardzo istotnym elementem jest również ruch, tego typu zajęcia poprawiają motorykę. A ponadto niezwykle pogodne alpaki poprawiają także samopoczucie, zarówno dzieciom jak i opiekunom.

 

Szczególne efekty alpakoterpia przynosi w terapii:
– dzieci z autyzmem, ADHD, porażeniem mózgowym, zespołem Downa, niedorozwojem umysłowym,
– ludzi starszych,
– osób przeżywających stresy i załamania nerwowe,
– wspomagająco w leczeniu nowotworów, nadciśnienia, chorób psychicznych, depresji i zaburzeń ruchu.

 

Alpaki to zwierzętami o bardzo łagodnym usposobieniu. Są zwierzętami delikatnymi i płochliwymi, zupełnie pozbawionymi agresji.
Jedyną formą ich obrony jest ucieczka. Zaprzyjaźniają się zarówno z innymi zwierzętami, jak i z człowiekiem.
Są szczególnie pozytywnie nastawione do dzieci. Są inteligentne i interesują się otoczeniem. Szybko uczą się nowych rzeczy, jak np. jedzenie z ręki człowieka czy chodzenie na smyczy. Bardzo lubią być głaskane i przytulane, a sam ich wygląd wzbudza sympatię i uśmiech.

 

Alpaki pomagają dotrzeć do dzieci, wskazują zachowania, które dzieci mogą naśladować. Choć jak widać nie tylko dzieci mają radość ze spotkania z Alpakami.