• Myśli Bł. Luigiego Novarese

    • Bóg, który dał nam wszystko przez ręce Maryi, niczego nie chce udzielić poza tym kanałem, świętym kanałem, kanałem pochodzącym wprost od Boga. Ona jest prostą drogą dla wszystkich, drogą krótką i wolną od pułapek.

Potrójna radość

 
 
 

Bogu niech będą dzięki za trzy wielkie wydarzenia naszego apostolatu: udział w 25 – tej Pielgrzymce Niepełnosprawnych w Rokitnie, beatyfikacja ks. prał Luigiego Novarese w Rzymie oraz udział w Diecezjalnej Pielgrzymce Chorych i Niepełnosprawnych kończącej Rok Novarezjański i 10- lecie Domu Uzdrowienie Chorych w Głogowie.

Członkowie naszej wspólnoty 9 czerwca 2012 roku brali udział w jubileuszowej 25 – tej Pielgrzymce Niepełnosprawnych i Chorych do Sanktuarium Matki Bożej Rokitniańskiej – Cierpliwie Słuchającej. Obchodziliśmy tam 25 -lecie sprowadzenia na ziemie polskie Cichych Pracowników Krzyża i Centrum Ochotników Cierpienia. Radosną dla nas informacją było ogłoszenie przez bp Stefana Regmunta Roku Novarezjańskiego i podanie daty beatyfikacji wówczas jeszcze sługi bożego Luigiego Novarese. Wtedy też biskup zachęcał wszystkich do uczestniczenia w beatyfikacji w Rzymie, a później do przyjazdu do Głogowa, by dziękować za Apostoła Chorych oraz 10-tą rocznicę otwarcia Domu Uzdrowienia Chorych im. Jana Pawła II.



Po powrocie z Rokitna Daniela Szymczyk, umocniona i zainspirowana wezwaniem biskupa, by przygotowywać się duchowo do świadomego świętowania beatyfikacji, zaproponowała systematyczne przybliżanie członkom naszej wspólnoty postaci i dzieła L. Novarese. Katechezy odbywały się więc co miesiąc przez cały rok na spotkaniach formacyjnych.


Jednocześnie dojrzewało w nas pragnienie wyjazdu na beatyfikację naszego założyciela. Początkowo chcieliśmy pojechać z grupą „głogowską”. Jednak ks. Janusz Malski przekonał nas, abyśmy sami zorganizowali pielgrzymkę z Archidiecezji Warmińskiej. Długo zastanawialiśmy się, czy podejmować wyzwanie zebrania aż 50. osób. Modliliśmy się do Matki Bożej i ks. L. Novarese o potrzebne łaski. Udało się! Trudu zorganizowania pielgrzymki (jak się potem okazało, nie tylko dla „naszej” diecezji) podjęły się: Teresa Skuza, Daniela Szymczyk i Ewa Gałka.



To cudowne, że ludzie chorzy, niepełnosprawni i starsi mogli przy pomocy opiekunów uczestniczyć w tak wielkim wydarzeniu! Podczas beatyfikacji cisnęły się do oczu łzy – że nasz ukochany ks. Luigi Novarese, Apostoł Chorych, został wyniesiony na ołtarze! Teraz i my mamy swego błogosławionego!



Warto podkreślić, że w naszej pielgrzymce brało udział dwóch młodych kapłanów Andrzej Marciniak i Michał Kuciński, którzy jeszcze jako klerycy naszego seminarium Hosianum w Olsztynie jeździli przez kilka lat na turnusy rehabilitacyjne jako opiekunowie do Domu Uzdrowienie Chorych im Jana Pawła II w Głogowie. Za ich oddanie składamy serdeczne BÓG ZAPŁAĆ! Wierzymy, że ich zaangażowanie i wiedza o apostolacie będą dalej obecne w ich posłudze kapłańskiej.
Miesiąc po wydarzeniach (we Włoszech), już w Głogowie, ze wzruszeniem przeżywaliśmy uroczyste zakończenie Roku Novarezjańskiego z piękną dziękczynną Eucharystią za beatyfikację ks. Luigiego Novarese i 10-lecie Domu w Głogowie. Nasza delegacja liczyła aż osiemnaście osób. Na uroczystości tej była z nami Zofia Letkiewicz – pierwsza przewodnicząca Braci i Sióstr Chorych ówczesnej Diecezji Warmińskiej. Nie kryła ona radości i wzruszenia, że o niej pamiętamy. Spełniły się również marzenia Alfredy Worotyńskiej, (nie mogła ona być na pielgrzymce beatyfikacyjnej ze względu na stan zdrowia), która w 2003 roku uczestniczyła w otwarciu Domu i szczególnie pragnęła być na jubileuszu 10-ecia.






Czujemy niezwykłą radość i szczęście, że w ciągu roku tyle się działo wśród nas dzięki TYM TRZEM WYDARZENIOM. Jesteśmy wdzięczni i ogromnie zobowiązani przyjmować charyzmat oraz świadczyć o wartości nauczania błogosławionego Luigiego Novarese.



Teresa Skuza
Daniela Szymczyk
CVS Archidiecezji Warmińskiej

Leave a comment