Chciałem się podzielić moimi wrażeniami odnośnie pobytu w Domu Uzdrowienie chorych.
Pochodzę z miejscowości uzdrowiskowej i raczej często widzę działanie miejscowego uzdrowiska. Atmosfera panująca w Domu Uzdrowienie chorych w Głogowie, stanowiła dla mnie pozytywny wstrząs.
Przeżyłem tam wiele wspaniałych chwil i poznałem wielu ludzi, których podziwiam. Pierwszy raz w życiu zobaczyłem, że istnieją miejsca, gdzie osoby niepełnosprawne nie są balastem - nie przepycha się ich z miejsca na miejsce (jak jakąś przeszkodę ).
Zobaczyłem wiele wspaniałych rzeczy i wiele się nauczyłem.
Widziałem wielu ludzi, którzy mimo swoich braków, potrafią żyć chwilą i zachowują pogodne oblicza.
Atmosfera tego domu udziela się innym - promieniuje na otoczenie, rozchodzi się jak jakiś przyjemny zapach.
Wiem, że teraz, po powrocie do domu - nie mogę zatrzymać tego wszystkiego dla samego siebie. Trzeba rozniecać ten ogień w swoim otoczeniu - poprzez dawanie dobrego świadectwa (może nie tyle słowami, co życiem), tak, aby nikogo nie oparzyć, lecz ogrzać.
Brak mi słów, bo tyle się wydarzyło, że nie jest możliwe opisać tego kilkoma zdaniami.
Jestem raczej daleki od podlizywania się komukolwiek, ale przyznaję, że Dom Uzdrowienie chorych w Głogowie jest istnym "SPA" dla duszy i ciała, gdzie niepełnosprawnoś nie jest ukazywana jak przysłowiowa "kara boska".
Jako osoba niepełnosprawna, nauczyłem się, że można być szczęśliwym, mimo postępującej choroby (o tym może przy innej okazji), można odczuwać satysfakcję z każdego dnia, nawet wtedy, gdy trzeba przyznać się do narastającej słabości własnego ciała.

Pozdrawiam
Pamiętam na modlitwie
Dobrze, że jesteście

Właśnie tu na forum chciałam znależć informacje jakikolwiek o wspomnieniach z turnusów . Szukam bowiem w tej chwili gdzie moglibyśmy sie udac z męże aby podbudować się nieco psychicznie a jednocześnie rehabilitowac naszego kochanego synusia Mateuszka z Zd wokół którego teraz kręci sie nasze życie . Wciąz napotykamy kłody pod nogami kiedy próbujemy szukać pomocy czy to specjalistów czy konkretnej pomocy rehabiltacyjnej gdyż o wszystko trzeba walczyć , przedzierac sie przez stos papierów , ustaw słuchać że sie nie nalezy dofinansowanie itd. Czasami jesteśmy już tym wszystkim zmęczeni , borykamy sie z problemami finansowymi gdyż w życiu nie myslałam że tak drętwe jest zaplecze socjalne w naszym państwie które pomagało by nam wychowywac godnie dziecko niepełnosprawne . A tu nikt nic nie pisze szkoda dalj jednak bedziemy czekać

Piszę, piszę.
Choć ostatnio nie jest to dla mnie takie łatwe (stale się rozwijam).
Piszę bo warto, choć ręce opadają.
Zabieram się do odpowiedzi.
Warto się wybrać do Głogowa.
Turnusy proponowane przez Cichych Pracowników Krzyża obejmują wszystkie sfery zycia człowieka - ciało, psychika, dusza (phisis, psyche, pneuma).
Atmosfera domu (przynajmniej w czasie mojego pobytu, a wydaje mi się, że nie tylko), pozwala poczuć się, jak w wielkiej rodzinie. "Rodzinka" w Domu "Uzdrowienie Chorych" potrafi liczyć nawet 120 osób z dodatkiem dochodzących wolontariuszy (dzięki im za to), więc nie da się tam narzekać na samotność i poczucie opuszczenia. Szybkowytwarzają się więzi pomiędzy uczestnikami turnusu.
Nie wszyscy przyjmują taką atmosferę - zawsze zdarzają się wyjątki, których nie da się uniknąć. Zawsze jednak warto spróbować.
O rechabilitacji pozwolę sobie nie pisać zbyt wiele. Pełna oferta zamieszczona jest na tejże stronie. Na uwagę zasługuje postawa rechabilitantów, którzy nie piętnują niedomagań osób chorych i niepełnosprawnych, z czym niestety spotkałem się w innych zakładach rechabilitacyjnych (np. w "Uzdrowisku" w moim mieście, choć podobno, ostatnio coś się tam zmieniało).
Po psyche i phisis - czas opowiedzieć trochę o duchowej stronie turnusu.
Jest ona integralną częścią i swoistym sercem pobytu w Domu "Uzdrowienie Chorych"
Codzienna Eucharystia oraz wspólna modlitwa pozwala znaleźć siłę, tam, gdzie z zewnątrz jej nie widać, poczuć się silnym i utrzymać tą siłę, gdy ciało słabnie (mówię o sobie, ale znam parę osób, które się ze mną zgodzą)
Cennym doświadczeniem są turnusowe rekolekcje, choć śmiało można powiedzieć, że cały pobyt w Domu "Uzdrowienie Chorych" jest pięknym czasem skupienia i rekolekcji. W Domu życie kipi - plan imprez potrafi być naprawdę napięty.
Acha. Bardzo ważne jest to, że nikt nikogo nie zmusza do udziału w wspólnej modlitwie, czy Eucharystii. Na turnusie, w którym uczestniczyłem, wszyscy udawali się do pięknej domowej kaplicy na modlitwę i wieczorną Eucharystię. Wspólna modlitwa pozwala na zbudowanie głębokiej więzi między ludźmi i Chrystusem.

Ps. Jedna z moich sióstr pytała się mnie kiedyś, czy do takiego domu można zabrać deklarowanego ateistę?
Uważam, że tak, o ile będzie umiał się odnaleźć w sytuacji tego domu.
Ludzie mogą różnie zareagować - mogą pojawić się pytania, ale wystarczy udzielić odpowiedzi.
W Domu "Uzdrowienie Chorych " można zachwycić się pięknem Kościoła - Kościoła cierpiącego, ale łągodnie uśmiechniętego.
Ból zawsze będzie widoczny w osobie cierpiącej (w taki, czy inny sposób).
Tego nie da się ukryć.
Można jednak poznawać sens cierpienia, co też ma miejsce na turnusach rechabilitacyjnych w Domu "Uzdrowienie Chorych"
Podejmowane są zabiegi rechabilitacyjne oraz modlitwa - wzmacnianie sił duchowych.

Pozdrawiam
Pamiętam na Modlitwie.

Bardzo ciekawy opis inicjatywy turnusów.

Czy mogę to wykorzystać jako news na stronie głównej - taka informacja na pewno przyda się odwiedzającym tę stronę?

Pozdrawiam

Uważam, że można wykorzystać ten tekst.
Nie miałem zamiaru bezrefleksyjnie zachwalać Turnusów i organizatorów i uważam, że to mi się udało.
Po prostu Cisi Pracownicy Krzyża potrafią stanąć na wysokości zadania.

Chcielibyśmy wykorzystać ten materiał także w Kotwicy.

Prosilibyśmy o dane osobowe jeżeli to nie problem:
http://www.cisi.pl/profiles.php?uid=2

Pozdrawiam
Marcin