Statut Cichych Pracowników Krzyża

Cisi Pracownicy Krzyża założeni przez ks. prałata Luigiego Novarese i siostrę Elwirę Miriam Psorullę są międzynarodowym, prywatnym stowarzyszeniem wiernych uznanym przez Papieską Radę ds. Świeckich. Stowarzyszenie skupia duchownych i świeckich w ramach jednego dzieła i charyzmatu oraz w jedności z Kościołem Katolickim. Stowarzyszenie ma swą siedzibę przy Sanktuarium Salus infirmorum (Uzdrowienie chorych) w miejscowości Ariano Irpino we Włoszech.

Cisi Pracownicy Krzyża zamierzają naśladować Chrystusa „powołanego i posłanego” przez Ojca (por. Hbr 10, 5-8), by pełnić Jego wolę niesienia światu życia i zbawienia. Ofiarowawszy swe życie Chrystusowi poprzez ręce Maryi, żyją w całkowitym darowaniu siebie, praktykując rady ewangeliczne jako konsekwencję konsekracji chrzcielnej. W rozległym i różnorodnym świecie cierpienia Cisi Pracownicy Krzyża urzeczywistniają w sobie drogę wzrostu i dojrzewania w wierze, dzieląc się tym doświadczenie z każdym człowiekiem.

W ten sposób w paschalnym świetle wszyscy odkryją powołanie do zrozumienia i głoszenia sensu własnego cierpienia oraz radości zbawienia. Cisi Pracownicy Krzyża pragną świadczyć o swej pełnej i głębokiej komunii z Chrystusem w przekonaniu, że pełna pomoc społeczna i kościelna (por. Konstytucja duszpasterska Gaudium et Spes, nr 41) opiera się na towarzyszeniu cierpiącym na drodze ich życia (por. Łk 24, 13-35).

Cisi Pracownicy Krzyża, poprzez swą konkretną i bezpośrednią działalność, służą człowiekowi. Wykorzystują wszystkie swoje możliwości do prowadzenia apostolatu pośród różnorodnych uwarunkowań środowiskowych i społeczno-kulturowych oraz podejmują każdą działalność uznaną za pożyteczną, celową lub niezbędną dla realizowania celów ujętych w Statucie. Ponadto troszczą się o powstawanie i rozwój Stowarzyszeń na prawach diecezjalnych, zwanych Centrum Ochotników Cierpienia. Skupiają się w nich wszyscy ci, którzy przyjmują duchowość Cichych Pracowników Krzyża i rzeczywiście przyczyniają się do realizowania ich zadań apostolskich.

W sposób szczególny działalność Cichych Pracowników Krzyża polega na organizowaniu i animowaniu rekolekcji, dni skupienia i duchowości, kursów formacyjnych, pielgrzymek, sympozjów oraz na działalności kulturalno -rekreacyjnej i wydawniczej, a także na tworzeniu i realizacji programów formacyjnych i ewangelizacyjnych w ramach duszpasterstwa osób cierpiących, na towarzyszeniu i opiece nad chorymi, starszymi lub kapłanami będącymi w jakiejkolwiek potrzebie, na promowaniu i troszczeniu się o chorych i niepełnosprawnych w placówkach Służby Zdrowia i w ramach opieki socjalno- -zdrowotnej i opiekuńczo rehabilitacyjnej.

Osoba pragnąca wstąpić do Stowarzyszenia powinna przedstawić Odpowiedzialnemu za odpowiednią Gałąź pisemną i umotywowaną prośbę o przyjęcie. Oceniwszy powagę intencji, Odpowiedzialny przyjmuje kandydata na pierwszy, trwający 12 miesięcy, okres, którego celem jest wzajemne poznanie i rozeznawanie woli Bożej. O ile zostanie on pozytywnie oceniony, Odpowiedzialny, po skonsultowaniu tego z Radą, przyjmuje kandydata na okres próby, nie krótszy niż 2 lata. Po zakończeniu tego okresu i wysłuchaniu opinii Odpowiedzialnego, Rada podejmuje ostateczną decyzję o dopuszczeniu kandydata do rocznych ślubów. Na ich mocy stanie się członkiem Stowarzyszenia, przyjmując wszelkie przysługujące mu prawa i obowiązki.

Cisi Pracownicy Krzyża żyją w Stowarzyszeniu w dwóch różnych formach:
• praktykując formę życia wspólnego w zatwierdzonych przez Radę Wspólnotach, którymi kierują Odpowiedzialni wyznaczeni przez tę Radę,
• żyjąc samotnie lub we własnej rodzinie.

Jedną z powyższych form życia przyjmuje się jako wybór stały i definitywny. Zgoda nań udzielana jest bez względu na stan zdrowia osoby. Członkowie przynależący do stanu duchownego wypełniają swą posługę na rzecz Stowarzyszenia, stosując się do umów zawartych pomiędzy ich biskupami a Stowarzyszeniem. Wszyscy członkowie definitywnie przyjęci mają te same prawa i obowiązki przewidziane w Statucie i uwzględniające różnice i cechy charakterystyczne danego stanu, wybranej formy życia i Gałęzi, do której przynależą. Biskupów pragnących żyć duchowością Stowarzyszenia oraz wspierać jego dzieło apostolskie, Rada przyjmuje do Stowarzyszenia (na ich własną prośbę), co nie nakłada na nich jednak obowiązków i praw właściwych innym członkom.

Cisi Pracownicy Krzyża podążają za Chrystusem wyznaczoną przez Niego drogą pokory i posłuszeństwa Ojcu (por. Flp 2, 5-11), szlakiem od Betlejem, przez Kalwarię, aż do chwalebnego zmartwychwstania, praktykując miłosierdzie bez granic na wzór Najświętszej Maryi Panny. Cisi Pracownicy Krzyża żyją radami ewangelicznymi przyjętymi w formie corocznie odnawianych przyrzeczeń.