Weekendowe rekolekcje dla młodzieży

Już po raz kolejny w okresie zimowym, w dniach od 19-20 lutego w „Domu Uzdrowienia Chorych” odbyły się weekendowe rekolekcje dla młodzieży, organizowane przez  Wspólnotę Cichych Pracowników Krzyża. W tym roku rekolekcje poprowadził ks. Paweł Gredka.

Celem rekolekcji było pogłębienie lub odkrycie na nowo osobistej więzi z Jezusem, z sobą samym, a dzięki temu również z drugim człowiekiem. Rekolekcje, to także czas spotkania z osobami, które przeszły już pewną drogę wiary, które mogą służyć wsparciem duchowym młodemu człowiekowi.

W konferencjach wygłoszonych podczas rekolekcji ks. Paweł ukazywał przede wszystkim Boga, który jest miłością. Bóg kocha nas niezależnie od tego, co robimy, gdy mamy lepsze lub gorsze dni, kocha nas z nasza kruchością, bo On jest kochającym nas Ojcem, jest miłością i nie może przestać nas kochać. Tym, co przeszkadza nam w doświadczeniu Jego miłości jest grzech. Jeśli rozpoznajemy swój grzech, będziemy mieli wielką korzyść, gdyż tylko chorzy mogą zostać uleczeni, a umarli mogą zmartwychwstać. W tej sytuacji istnieje Dobra Nowina dla nas: Jezus już nas zbawił i rozerwał kajdany grzechu i śmierci, abyśmy mogli żyć pełnią życia. Doświadczenie zbawienie uzdalnia do dawania świadectwa o Jezusie.

 Rekolekcje dają również możliwość podzielenia się swoimi dylematami i trudnościami. Młodzi zwracali uwagę na to, iż trudno jest im być świadkami, gdyż w swoich środowiskach często oni sami nie spotykają świadków Chrystusa, wzorów do naśladowania, autorytetów. Czują się sami. Tym samym byli zachęcani do modlitwy i wytrwałości.

Lutowe spotkanie to także czas poznania bliżej duchowości Wspólnoty Cichych Pracowników Krzyża, ich charyzmatu i misji, zachęty do zaangażowania w apostolat i wolontariat na rzecz chorych.

Świadectwo

Tegoroczne głogowskie rekolekcje w Domu „Uzdrowienie Chorych” im. Jana Pawła II Cichych Pracowników Krzyża, nie były moimi pierwszymi rekolekcjami (i mam nadzieję, że nie ostatnimi), w których z przyjemnością uczestniczyłam. Celem mojego pobytu było oderwanie się od codzienności, dłuższy czas spędzony na modlitwie oraz znalezienie odpowiedzi na nurtujące mnie pytania dotyczące sensu życia. Znałam już przyjazną atmosferę panującą w domu i wiedziałam, że tutaj spełnią się moje oczekiwania. Podczas pobytu oprócz codziennej, wspólnej modlitwy, miałam możliwość skorzystania z sakramentu pokuty, drogi krzyżowej, mszy świętej, a także mogłam rozmawiać z Jezusem ukrytym w Najświętszym Sakramencie. Takie rekolekcje, to miejsce i czas sprzyjający nawiązywaniu zupełnie nowych kontaktów, poznawaniu wielu wspaniałych i wartościowych ludzi. Wspólnie z nimi wysłuchałam kilku ciekawych konferencji, wygłoszonych przez ks. Pawła. Najważniejsze i najbardziej radosne odczucie po zakończeniu, to fakt, iż odnowiłam swoją głęboką więź i relacje z Panem Bogiem. Takie spędzanie wolnego czasu polecam wszystkim, a szczególnie tym, którzy nie spotkali się jeszcze z taką formą wypoczynku z Bogiem.

Klaudia.