19 grudnia 2009 papież Benedykt XVI podpisał dokumenty stwierdzające heroiczność cnót kilkunastu osób - świadków Kościoła Katolickiego. Wśród nich byli nasi rodacy - Jan Paweł II i ks. Jerzy Popiełuszko.
Dla wspólnoty Cichych Pracowników Krzyża dzień ten był podwójnie radosny - do grona Sług Bożych zaliczony został także nasz współbrat, jeden z pierwszych członków wspólnot założonych przez prał. L. Novarese - Giunio Tinarelli, żyjący w latach 1912 - 1956. Zapraszamy wszystkich do wspólnej radości!
GIUNIO TINARELLI
Giunio Tinarelli urodził się w Terni w 1912 roku. Z powodu trudnych warunków ekonomicznych rodziny musiał podjąć pracę jeszcze jako 12-letnie dziecko. Trzy lata później, w 1927 roku, zaczyna pracować w terneńskiej hucie stali jako mechanik wielkich lokomotyw. Pracuje tam dziesięć lat – do czasu aż z powodu wilgoci, gazu, kwasów toksycznych, stykaniem się z materiałami syntetycznymi, zbyt długiego czasu pracy, nabawił się pierwszych objawów choroby, z pojawiającymi się silnymi bólami reumatycznymi. Dość szybko zapadł potem na zapalenie stawów, przez co był zmuszony do pozostania w łóżku aż do 1956 roku – roku swojej śmierci.
Tinarelli należał do jednych z pierwszych członków Centrum Ochotników Cierpienia, założonego przez prał. Luigiego Novarese. Jego Ekscelencja Franco Gualdrini, biskup Terni-Narni-Amelia, w homilii powiedział: „Chciałbym przedstawić go jako jednego z wielu męczenników pracy – pracy niebezpiecznej i wyzyskującej – pracy zbyt ciężkiej jak na jego młody wiek. Chciałbym postawić go za przykład tego, jak wkład wiary i Kościoła, doświadczany w parafii i oratorium, do którego uczęszczał, oraz w chrześcijańskiej rodzinie, do której należał (jego ojciec także pracował w stalowni), mogą wspierać w pracy. Chciałbym powiedzieć o nim jako o pracowniku, który odkrył duchowość pracy, którą należałoby nawet nazwać świętością pracy”.
