W święto Wszystkich Świętych przypominamy nakaz świętości ks. prał. Novarese: konieczność wypełnienia naszego chrześcijańskiego powołania. Zadanie świętości jest związane z życiem chrześcijanina, który nie żyje dla samego siebie, ale dla Boga. Życie odkupionego jest w pełni odniesiona do Boga, jest życiem całkowicie uświęconym przez łaskę.

Stanie się członkami Chrystusa dzięki Chrztu św., oznacza zaakceptowanie nakazu zostania świętym "to jest wasze powołanie - wasze uświęcenie". Jezus w pełni swojej Bożej miłości umieszcza nas w nieskończonym programie, któremu obce są spoczynek, bariery, czy połowiczność: bądźcie świętymi, jak jest święty wasz Ojciec w niebie.

My jesteśmy latoroślami, a Chrystus krzewem winnym. Z tej prawdy wywodzi się konsekwencja, że latorośl musi posiadać pełnowartościową i obfitą limfę życia. Ta sama limfa musi krążyć zarówno w krzewie winnym jak w jego latorośli. Ogrodnik obcina tylko gałązki nieużyteczne i suche, aby krzew nie zaginął.

Tak samo dzieje się w porządku łaski.

Świętość odbija się na życiu Kościoła, a świętość osobnika odbija się na apostolacie i wykonywanej działalności. To zadanie świętości jest podstawą apostolatu. Trzeba żyć własnymi ideałami bez wchodzenia na kompromis, lecz z entuzjazmem, do końca.

Łaska towarzyszy nam zawsze, to jednak zakłada osobistą pracę, jaką musimy wykonać w nas samych, jak artysta w bryłce złota. Ta praca jest dziełem Ducha Świętego, który pociąga ku coraz wyższym szczytom, jest również dziełem duszy, która stara się podobać Panu we wszystkim, co robi, odrzucając to, co by Mu mogło zadać ból, aby być doskonałą, jak doskonały jest Ojciec niebieski.

Apostolat chorych jest jednym z najpiękniejszych po kapłaństwie: zadanie świętości jest tu zadaniem świętości absolutnej, ponieważ jest wezwaniem do bycia kontynuatorem męki Chrystusa.

W Mistycznym Ciele funkcja apostołów cierpienia jest b jak bardzo istotna, powiedział nam o tym sam Ojciec Św. w swoim przesłaniu do nas: "Kto mógłby wypowiedzieć tajemnicze relacje dusz? Kto przenika całkowicie niewypowiedzianą tajemnicę komunii świętych? Z waszym cierpieniem nadprzyrodzonym wam ofiarowanym, możecie zachować wiele niewinności, zawrócić na właściwą drogę wielu zabłąkanych, oświecić wielu wątpiących, przywrócić radość wielu znużonym."

Matka Najśw. w Lourdes i w Fatimie uroczyście przypomniała te podstawowe prawdy o łasce i świętości.

Naszym więc obowiązkiem jest bycie apostołami. Podstawa apostolatu jest jedna: świętość. Im większa jest nasza świętość, tym większy będzie budynek, który wzniesiemy. Im większe będzie zaangażowanie życia w świętości, tym skuteczniejsze będzie działanie naszego Centrum.

Cała atmosfera, jaką oddychamy, wszystkie otaczające nas okoliczności przypominają każdemu z nas o naszym zobowiązaniu: bądź święty, ponieważ tego wymaga twój apostolat.