Minęło sześć lat od czasu gdy bardzo cicho i niezauważenie w diecezji bydgoskiej pojawiło się dzieło Centrum Ochotników Cierpienia. Ojciec i Córka własne doświadczenie i cierpienie odczytali jako szansę, a cudowne uniknięcie choroby nowotworowej stało się fundamentem dla służby chorym - dzień po dniu, miesiąc po miesiącu. Na drodze tej „duchowej Jerozolimy” zaczęli się pojawiać coraz to nowi i różni ludzie, nowe wyzwania i potrzeby ale również plany i aspiracje.

Konsekwencją działań na polu wiary i Kościoła stało się działanie również w tym jakby „świecie cezara” – zimnym i jakże innym. Żmudny proces rejestracji w Krajowym Rejestrze Sadowym, a co się z tym wiąże w Urzędzie Miasta trwał z przerwami kilka lat, a niezliczona ilość prób często odbierała siły i nadzieję. Dla Boga jednak nie ma nic niemożliwego i nie cofa On przecież raz wypowiedzianych słów.

Dzisiaj możemy powiedzieć CHWAŁA PANU, bowiem dnia 25 stycznia 2011 roku zostało zarejestrowane Stowarzyszenie Centrum Ochotników Cierpienia Diecezji Bydgoskiej wraz ze Statutem. Co umiejscawia je na stałe pośród pozarządowych organizacji miasta Bydgoszczy.

Drodzy Bracia i siostry z innych diecezji, nie ustawajcie w rozwoju i próbach rejestracji waszych lokalnych COC (czy to w KRS czy Kurii Biskupiej). Niech umocnieniem będą dla Was słowa Odpowiedzialnej za nasz apostolat na szczeblu międzynarodowym, siostry Anny Marii Cipriano SOdC: „Doskonale świadomy codziennej walki, jaka musi podjąć ten [mowa tu o ks.prał.Luigi Novarese], kto poważnie podejmuje wędrówkę śladami Chrystusa, za przykładem Maryi, zaproponował pewne szczególne doświadczenie(…)[1] [1] zob.także “Miłość i cierpienie. Misterium Boga i nadzieja człowieka.”, red. Ks.J.Malski i I.Rutkowska, str.315-321.

oprac. Piotr Piechocki