W naszym Domu Uzdrowienie Chorych im. Jana Pawła II w Głogowie przez kilka ostatnich lat w ramach turnusów (Trzy razy R) wraz z członkami centrum ochotników cierpienia przybywali z Olsztyńskiej Ziemi dwaj młodzi klerycy Andrzej Marciniak i Michał Kuciński. To piękna Kraina, pełna zieleni i akwenów wodnych jezior, stawów i "oczek wodnych". Kraina historyczna , bogata w zabytki sakralne i świeckie. Obaj pochodzą z urokliwych małych miasteczek . Razem wstąpili do Seminarium Olsztyńskiego "Hozjanum" i przez te lata się formowali pod czujnym okiem księży profesorów ,nam zaś służyli podczas pobytów na różnorodny sposób. Sami prosili by ich praktyki letnie były w posłudze chorym i niepełnosprawnym i tak trafili do Głogowa.

Byli obecni wszędzie ,gdzie zachodziła potrzeba i na rehabilitacji i w Refektarzu i w Auli najczęściej i najbardziej w Kaplicy ! Mieli czas na rozmowy o Bogu ale i na wspólne śpiewanie i żartowanie i na taniec i na spacerowanie. Brali udział w pielgrzymkach do Grodowieckiej Pani i w zawodach sportowych. Byli szczególnie obecni w czasie rekolekcji. Ich postawa już od pierwszego pobytu była dla nas budująca i dająca impuls do jeszcze większego przylgnięcia do Jezusa i Jego Matki. Andrzej służył ponadto jako organista, swymi umiejętnościami. Michał zadziwiał spokojem ducha, a Andrzej zarażał śmiechem. Pięknie było patrzeć jak z roku na rok stają się bardziej "Boży", kiedy przybyli do nas po raz kolejny już jednak jako księża diakoni to zachwycali pobożnością i bardzo mocno udzielali się w oprawie liturgicznej i ich pierwsze głoszenie słowa i udzielanie Najświętszego Sakramentu. To wszystko sprawiło, że bardzo się zżyliśmy z "chłopakami" i otrzymane zaproszenie na święcenia i prymicje nie było dla nas zaskoczeniem, ale wielką radością, spełniło się o co się modliliśmy do Boga ,stali się Kapłanami. Cisi Pracownicy Krzyża w osobie s. Ewy Figury i Br. Romana Płatka mieli zaszczyt uczestniczyć w tym święcie .Dziś cieszymy się nie tylko dlatego, że są nowi kapłani, ale ,że są nimi właśnie Andrzej i Michał, bo znają nasz Dom ,naszą Wspólnotę i Apostolat Zbawczego Cierpienia (CVS), a to daje nadzieję na współpracę ,bo myślimy ,że nie zapomną ani Oni o Nas , ani My o Nich w modlitwie i działaniu na Chwałę Bożą.

Br. Roman