• Myśli Bł. Luigiego Novarese

    • Bóg, który dał nam wszystko przez ręce Maryi, niczego nie chce udzielić poza tym kanałem, świętym kanałem, kanałem pochodzącym wprost od Boga. Ona jest prostą drogą dla wszystkich, drogą krótką i wolną od pułapek.

13 października 1917: wezwanie z Fatimy

 
 
 

Refleksja z Błogosławionym Luigim Novarese

Wychodząc od nadprzyrodzonej rzeczywistości, że Najświętsza Maryja Panna jest Matką Kościoła, a więc Matką wielkiej rodziny ludzkiej, naszym zadaniem jest przeanalizować Jej osobistą interwencję, która miała miejsce w Fatimie od 13 maja do 13 października 1917 roku, aby spróbować uchwycić z całego jej wyzwania to, co ma wewnętrzne i społeczne znaczenie.

Interwencja Matki Bożej nie jest odosobniona, ale wpisuje się w całe macierzyńskie działanie, jakie prowadziła na przestrzeni wieków, aby w szczególnych chwilach wezwać swoje dzieci do życia według planu łaski, do którego zostały wezwane wraz z Odkupieniem.

W Lourdes Matka Boża w sposób zrozumiany potępiła błędy tamtych czasów: laicyzm i racjonalizm, wskazując środki zaradcze; w Fatimie nazwała błędy po imieniu, ukazując także ich bolesne konsekwencje.

Człowiek, przez błędy laicyzmu i racjonalizmu, zaczął zaprzeczać Bogu i walczyć z nim; Święta Dziewica, w przeciwieństwie do tego, w Fatimie nalega z macierzyńską stanowczością, abyśmy poprzez modlitwę nawiązali z Ojcem Niebieskim swoje relacje jako odkupione dzieci i żyli Jego życiem łaski, współpracując poprzez krzyż dla własnego i innych zbawienia. […]

Matka Boża pragnie do swojej służby ludzi, którzy nie tylko słowami mówią, że ją kochają, ale naprawdę realizują Jej precyzyjny program życia.

Bł. Luigi Novarese 

(L’Ancora, nr. 10-11-12, październik-listopad-grudzień 1967 r.)

Fatima 1983 r.
Leave a comment